Muchowa orchija
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
 |
|
| Muchowa orchija (Ophrys insectifera) | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukarioty |
| Swět | Rostlinstwo |
| swójba: | Orchidejowe rostliny (Orchidaceae) |
| podswójba: | Orchidoideae |
| tribus: | Orchideae |
| podtribus: | Orchidinae |
| ród: | Orchija (Ophrys) |
| družina: | Muchowa orchija |
| wědomostne mjeno | |
| Ophrys insectifera | |
| L. (1753) | |
Muchowa orchija (Ophrys insectifera) je rostlina ze swójby orchidejowych rostlinow (Orchidaceae).
Wobsah |
[wobdźěłać] Wopisanje
Muchowa orchija je trajne zelo, kotrež docpěwa wysokosć wot 15 hač 40cm.
Stołpik je ćeńki a nazeleń žołty a njese deleka 3 hač 5 lancetojtych łopjenow a horjeka 1 hač 2 łopjenow.
Kćěje wot meje hač junija. Kćenja docpěwa dołhosć wot 1,2 hač 1,8 cm a nimaja ćerń. Maja formu muchi a steja po dwěmaj hač po dźesaćoch w kwětnistwje. Zwonkowne kćenjowe łopješka su owalne, zelenojte a docpěwaja dołhosć wot 5 hač 8 mm, mjeztym zo dwě bóčnej, znutřkownej łopješce stej nitkojtej a čerwjenobrunej. Hubka je purpurowobruna, somotowa z wulkim, šěrym blečkom, třilapata, dwójce tak dołha kaž šěroka, ale njenjese přiwisk.
[wobdźěłać] Stejnišćo
Rosće na suchich trawnikach, suchich chójnowych lěsach. Preferuje w prawej měrje suche, wapnite, čumpate pódy.
[wobdźěłać] Rozšěrjenje
Rostlina je w nimale cyłej Europje rozšěrjena, při čimž sewjernje hač do Irskeje, Šotiskeje a južnje hač do sewjerneje Španiskeje a srjedźneje Italskeje wustupuje.
[wobdźěłać] Synonym
- O. muscifera Huds.
[wobdźěłać] Žórła
- Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 224 (něm.)
- Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 380 (něm.)
- Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
- Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
- Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
- Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
