Mały žiłan

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Mały žiłan
Agrimonia eupatoria01.jpg
Mały žiłan (Agrimonia eupatoria)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Rosidy
Eurosidy I
porjad: (Rosales)
swójba: Róžowe rostliny (Rosaceae)
podswójba: (Rosoideae)
ród: Žiłan[1] (Agrimonia)
družina: Mały žiłan
wědomostne mjeno
Agrimonia eupatoria
L.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg
Agrimonia eupatoria

Mały žiłan (Agrimonia eupatoria) je rostlina ze swójby róžowych rostlinow (Rosaceae).

Wopis[wobdźěłać]

Mały žiłan je trajne zelo, kotrež docpěwa wysokosć wot 30 hač 100 cm.

Stolpik je kosmaty, ale nic lěpjaty.

Łopjena[wobdźěłać]

Łopjena wutworja spódnju rozetu a su schódne na stołpiku. Wone su njeporowje pjerite, na delnim boku běłopjelsćojte, wobsteja z 5-9 wulkich, hrubje zubatych pjerowych porow a docpěwaja dołhosć wot 10 hač 15 cm.

Kćenja[wobdźěłać]

Kćěje wot junija hač septembra. Złotožołte kćenja su pjećličbne, steja w dołhej, čumpatej, bjezłopjenowej kići a docpěwaja wulkosć wot 0,7 hač 1 cm. Krónowe łopješka su žolte. Keluch je brózdźeny a njese wotstejace kałače, kotrež za čas dozrawjenosće su twjerde.

Płody[wobdźěłać]

Płód je twjerdy, kehelojty, brózdźeny a njese prědku mnoholičbne hóčki, při čimž zwonkowne prawokutnje wotsteja.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Rosće w žiwych płotach, lěsach, na skłoninach, w kerčinach a na suchich trawnikach. Preferuje wjace mjeńše wutkate a bazowe suche pódy na słónčnych stejnišćach.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Rostlina je w nimale cyłej Europje rozšěrjena.

Podobna družina[wobdźěłać]

  • Wulki žiłan (Agrimonia procera) ma žałzojće kosmaty stołpik. Hóčki płodow su dozady měrjene.

Nóžki[wobdźěłać]

  1. W internetowym słowniku: Odermennig

Žórła[wobdźěłać]

  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 134 (něm.)
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 280 (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Eksterne wotkazy[wobdźěłać]

Commons
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije