Mólička wjerba

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Mólička wjerba
Salix retusa.jpg
Mólička wjerba (Salix retusa)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Rosidy
Eurosidy I
porjad: (Malpighiales)
swójba: Wjerbowe rostliny (Salicaceae)
ród: Wjerba[1][2] (Salix)
družina: Mólička wjerba
wědomostne mjeno
Salix retusa
L.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg

Mólička wjerba (Salix retusa) je rostlina ze swójby wjerbowych rostlinow (Salicaceae).

Wopis[wobdźěłać]

Mólička wjerba je w lěću zeleny spalěrowy kerk, kotryž wutwori trawniki a docpěwa wysokosć wot jenož 30 cm. Nadzemski zdónk lěze. Wurostki su nahe a oliwobrune.

Łopjena[wobdźěłać]

Krótko stołpikate łopjena docpěwaja dołhosć wot 8 hač do 20 mm a šěrokosć wot hač do 8 mm. Jich kónčk zwjetša je karbowany.

Jich nazymske barbjenje je złotožołte.

Kćenja[wobdźěłać]

Kćěje wot junija hač do awgusta. Kćenja su dwudomnje rozdźělene. Micki docpěwaja dołhosć wot 1,5 hač do 2 cm.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Ma radšo wapnite kamjentne a drjebiznowe pódy, na kotrychž dołho sněh leži. Ale tež na čistej skale wustupuje.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Rostlina je w europskich wysokich horinach rozšěrjena, při ĉimž we wysokosćach wot hač do 3000 m wustupuje.

Wužiwanje[wobdźěłać]

Nóžki[wobdźěłać]

  1. Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 544.
  2. W internetowym słowniku: Weide

Žórła[wobdźěłać]

  • Bruno P. Kremer: Steinbachs Naturführer Bäume & Sträucher, ISBN 978-3-8001-5934-5, strona 164 (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Eksterne wotkazy[wobdźěłać]

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije