Lěsny kozync

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Lěsny kozync
Astragalus glycyphyllos1.jpg
Lěsny kozync (Astragalus glycyphyllus)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Eurosidy I
porjad: (Fabales)
swójba: Łušćinowcy (Fabaceae)
podswójba: Mjetelojte kwěty (Faboideae)
ród: Kozync[1] (Astragalus)
družina: Lěsny kozync
wědomostne mjeno
Astragalus glycyphyllus
L.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg

Lěsny kozync (Astragalus glycyphyllus) je rostlina ze swójby łušćinowcow (Fabaceae).

Kćenja
Płody
Ilustracija, Otto Wilhelm Thomé 1885)

Wopis[wobdźěłać]

Lěsny kozync je trajne zelo, kotrež docpěwa wysokosć wot 50 hač 150 cm.

Stołpik je lězucy, kwaklojće rosćacy.

Łopjena[wobdźěłać]

Łopjena su njeporowje pjerite z 7-13 jejkotymi, čerstwozelenymi, 2 cm dołhimi łopješkami.

Kćenja[wobdźěłać]

Kćěje wot junija hač julija. Žołtozelene kćenja docpěwaja dołhosć wot něhdźe 1,5 cm a steja po wosmoch hač po třicećoch w zawalitej, hustych kići. Króna docpěwa dołhosć wot 13 hač 15 mm.

Płody[wobdźěłać]

Płody su křiwjene, dołhojte, nimale nahe a docpěwaja dołhosć wot 3 hač 4 cm.

Astragalus glycyphyllos

Stejnišćo[wobdźěłać]

Rosće na lěsnych kromach, lěsnych pućach, skłoninach, drjebiznowych nasypach a pućowych mjezach.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Rostlina w južnej Skandinawiskej, srjedźnej Europje a rědko w južnej Europje rozšěrjena.

Nóžki[wobdźěłać]

  1. W internetowym słowniku: Tragant

Žórła[wobdźěłać]

  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 152 (něm.)
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 324 (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Eksterne wotkazy[wobdźěłać]

WikiSpecies


Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije