Lěsna woka

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Lěsna woka
Vicia sylvatica.jpg
Lěsna woka (Vicia sylvatica)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
porjad: (Fabales)
swójba: Łušćinowcy (Fabaceae)
podswójba: Mjetelojte kwěty (Faboideae)
tribus: Fabeae
ród: Woka[1][2] (Vicia)
družina: Lěsna woka
wědomostne mjeno
Vicia sylvatica
L.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg

Lěsna woka (Vicia sylvatica) je rostlina ze swójby łušćinowcow (Fabaceae).

Wopis[wobdźěłać]

Lěsna woka je trajne zelo, kotrež docpěwa wysokosć wot 50 hač 200 cm.

Stołpik je ležacy abo lězucy.

Łopjena[wobdźěłać]

Łopjena su pjerite ze šěsć hač dźesać pjerowymi porami a zwjetša rozhałuzowanej nakónčnej ranku. Łopješka su jejkojte-eliptiske a dwójce hač trójce tak dołhe kaž šěroke.

Kćenja[wobdźěłać]

Kćěje wot junija hač awgusta. Kćenja docpěwaja dołhosć wot 13 hač 18 mm a su běłe z napadnje módrje hač wioletnje žiłkatej chorhojčku a wioletnym čołmikowym kónčkom. Wone steja po pjećoch hač po dwacećoch w stołpikatej kići. Króna docpěwa dołhosć wot 13 hač 17 mm a je běła z wioletnymi žiłkami.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Rosće na lěsnych kromach, swětlinach a lěsnych pućach. Preferuje wutkate pódy.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Rostlina je w nimale cyłej Europje, předewšěm w horinach rozšěrjena, při čimž wot wuchodneje Francoskeje hač Sibirskeje wustupuje.

Nóžki[wobdźěłać]

  1. Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 561.
  2. W internetowym słowniku: Wicke

Žórła[wobdźěłać]

  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 306 (něm.)
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 236 (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Eksterne wotkazy[wobdźěłać]

Commons
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije