Lěkarski bałdrijan

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Lěkarski bałdrijan
Valeriana officinalis jfg1.jpg
Lěkarski bałdrijan (Valeriana officinalis)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Asteridy
Euasteridy II
porjad: (Dipsacales)
swójba: Bałdrijanowe rostliny (Valerianaceae)
ród: Bałdrijan[1][2] (Valeriana)
družina: Lěkarski bałdrijan
wědomostne mjeno
Valeriana officinalis
L.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg

Lěkarski bałdrijan (Valeriana officinalis) je rostlina ze swójby bałdrijanowych rostlinow (Valerianaceae).

Wopis[wobdźěłać]

Lěkarski bałdrijan je trajno zelo, kotrež docpěwa wysokosć wot 40 hač 100 cm.

Stołpik je podłu brózdźeny.

Łopjena su njeporowje pjerite a přećiwostejne.

Kćěje wot meje hač awgusta. Kćenja docpěwaja dołhosć wot 3 hač 8 mm a steja we widłatych, połkulojtych hač pokrywojtych, hustych kwětnistwach. Wone su swětłoróžojte, rědko nimale běłe a ma formu lika.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Rosće na włóžnych łukach, rěčnych brjohach a w włóžnych lěsach. Preferuje bazojte pódy.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Wužiwanje[wobdźěłać]

Korjenja wobsahuja eteriske wolije, walerenowe kisaliny a walepotriaty.

Ekstrakty z korjenjow so přećiwo nerwoznosći a mylenjam při wusnjenju wužiwaja.

Nóžki[wobdźěłać]

  1. Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 34.
  2. W internetowym słowniku: Baldrian

Žórła[wobdźěłać]

  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 54 (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije