Kito Lorenc
| datum narodźenja: | 4. nalětnika 1938 |
| ródna wjes: | Slepo |
| bydlišćo | Wuježk (Bukecy) |
| narodnosć | serbsko-němski |
| powołanje | spisowaćel a lyrikar |
Kito Lorenc narodźi so 4. měrca 1938 w Slepom pola Běłeje Wody. Přez jeho dźěda Jakuba Lorenca-Zalěskeho je so z pisanjom zeznajomnił. Je serbsko-němski spisowačel, lyrikar a esejist. W lětach 1956-61 studowaše Kito Lorenc slawistiku w Lipsku. Po jeho wuspěšnje złoženym diplomje dźěłaše wot 1961 do 1972 na serbskim instituće w Budyšinje. Wot lěta 1972 do 1979 bě jako dramaturg na serbsko-němskim dźiwadle w Budyšinje přistajeny.
W młodych lětach Kito Lorenc serbšćinu hišće njewobknježeše. To změni so z chodźenjom do serbskeje internatneje wysokeje šule w Chośebuzu. Hižo jako 14-lětny młodźenc spyta prěnje, hišće němske spisy na wuchodoberlinsku nowinu "Sonntag" předawać. Tehdy jeho wotpokazachu, stož k tomu wjedźeše, zo najprjedy dale za sebje sam pisaše. Nimo jeho dźěda inspirowaše jeho dwaceći lět starši kolega Johannes Bobrowski. 1979 je so zesamostatnił. Tuchwilu bydli wón jako swobodny spisowaćel we Wuježku pola Bukec.
[wobdźěłać] Myta/wuznamjenjenja
- Heinrich-Heine-myto (1974)
- Jakub-Bart Ćišinski-myto (1990)
- Heinrich-Mann-myto (1991)
- Hermann-Hesse-stipendij, Calw (1997)
- "Kluč Smederejeva" (2008; Jedna so tu wo najwuznamniše serbiske mjezynarodne myto poezije.)
- Titul čestneho doktora fakulty rěčnych, literarnych a kulturnych wědomosćow TU Drježdźany (2008)
- Lessing-myto Swobodneho stata Sakskeje (2009; Kito Lorenc bu wot sakskeje ministerki za wuměłstwo Eva-Maria Stangowej za myto pomjenowany.)
[wobdźěłać] Wozjewjenja
- Nowe časy - nowe kwasy (Neue Zeiten - neue Hochzeiten), basnje (1962)
- Swĕtło, prawda, swobodnosć (Licht, Gerechtigkeit und Freiheit), (Antologija serbskeho basnjenja, wudawaćel) (1963)
- Mina Witkojc "Po pućach časnikarki", přełožk do hornjoserbšćiny (1964)
- Handrij Zejler "Serbske fabule", přełožk (1966)
- Struga. Bilder einer Landschaft., Verszyklus, sorbisch-deutsch (1967)
- Der betresste Esel, Fabule Handrija Zejlera, Přełožk (1969), nowe wudaće w Ludowym nakłdanistwje Domowina (2004)
- Poesiealbum 143 (1979)
- Sorbisches Lesebuch/Serbska čitanka, antologija (1981)
- Die Rasselbande im Schlamassellande, dźěćaca kniha (1983)
- Wortland (1984)
- Flurbereinigung, basnje (1988)
- Gegen den grossen Popanz., basnje 1990,
- Achtzehn Gedichte der Jahre 1990-2002, wuběrk Manfreda Pětra Heiny
- Aus jenseitigen Dörfern, antologija (1992)
- Rudolf Hartmetz, Hans Mirtschin, Kito Lorenc, Terra budissinensis, Lusatia (1997)
- An einem schönbemalten Sonntag, basnje (2000)
- Die Unerheblichkeit Berlins, texty (2002, lyrikowa edicija 2000)
- Zungenblätter (2002)
- Jurij Chěžka Die Erde aus dem Traum (2002)
- Das Meer Die Insel Das Schiff, antologija (2004)
- Die wendische Schiffahrt (2004)
- Kepsy-barby/ Fehlfarben, basnje (2005)
- Serbska poezija 7 Kito Lorenc (2008)
[wobdźěłać] Eksterne wotkazy
- Literatura wot a wo Kito Lorenc w katalogu Němskeje Narodnobiblioteki (něm.)
- Literatura wot a wo Kiče Lorencu w Serbskej biblijografiju (něm.)
- Literarny konopej: (hsb.)
- Literarny projekt 2007 – Serbski gymnazij Budyšin: Kito Lorenz (hsb.)
- Lyrikwelt. Autoren. Kito Lorenc (něm.)
- Calwer Hermann-Hesse-Stiftung. Calwer Hermann-Hesse-Stipendium. Kito Lorenc (něm.)
- Märkische Allgemeine. Kito Lorenc wird 70. Galionsfigur sorbischer Wortkunst. (něm.)
- Lukáš Novosad: Existuje jiná řeč (čěsk.)
- Cottbus.de: Kito Lorenc jo dostał myto „Kluc wót Smedereva“ (dsb.)
- Ministarstvo kulture Republike Srbije, U slavu pesništva i literature (serb.)
