Kitkata wišnja
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
 |
|
| Kitkata wišnja (Prunus padus) | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukarioty |
| Swět | Rostlinstwo |
| klasa: | Rosopsida |
| podklasa: | (Rosidae) |
| porjad: | (Rosales) |
| swójba: | Róžowe rostliny (Rosaceae) |
| podswójba: | (Spiraeoideae) |
| ród: | Prunus |
| družina: | Kitkata wišnja |
| wědomostne mjeno | |
| Prunus padus | |
| L. | |
Kitkata wišnja (Prunus padus) je štom a kerk ze swójby róžowych rostlinow. Dalše ludowe mjena su: počepina, šmergula, smoržowe zelo, pórpoćina, purpoćizna, pórčoplina, počaplina, počeplina, počipina, póćipina, póćipizna, počapla, počepica, poćerpin.
Wobsah |
[wobdźěłać] Wopisanje
Kitkata wišnja je kerk abo stom, kotryž docpěwa wysokosć wot 12 m.
Łopjena su jejkojte abo eliptiske a docpěwaja dołhosć wot 5 hač 10 cm a su sćeńka zubate. Jich stołpiki maja 2 žałzy.
Kćěje wot apryla hač meje. Najprjedy zrunane, prózdnišo wisace kiće docpěwaja dołhosć wot 15 hač 20 cm a wobsteja z 10 hač 25 wonjacych kćenjow. Běłe krónowe łopješka docpěwaja dołhosć wot 5 hač 10 mm. Keluškowe łopješka njesu trodle a su žałzojte.
Kulowaty póčkaty płód nima zbytk kelucha, hórce słodźi a docpěwa wysokosć hróšatka.
[wobdźěłać] Stejnišćo
Rosće we łučinowych lěsach, łučinowych kerčinach a na lěsnych kromach. Preferuje mokre, tež zdźěla přepławjowane pódy.
[wobdźěłać] Rozšěrjenje
Rostlina je w nimale cyłej Europje rozšěrjena.
[wobdźěłać] Wužiwanje
[wobdźěłać] Žórła
- Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 438 (něm.)
- Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 416 (něm.)
- Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
- Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
- Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
- Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
