Kisałowy sumak
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
| Kisałowy sumak (Rhus hirta), pjerite łopjena a žónske kwětnistwo | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukarioty |
| Swět | Rostlinstwo |
| klasa: | (Rosopsida) |
| podklasa: | (Rosidae) |
| porjad: | (Sapindales) |
| swójba: | Sumakowe rostliny (Anacardiaceae) |
| ród: | Sumak (Rhus) |
| družina: | Kisałowy sumak |
| wědomostne mjeno | |
| Rhus hirta | |
| (L.) Sudw. | |
Kisałowy sumak (Rhus hirta, Synonym: Rhus typhina) je rostlina ze swójby sumakowych rostlinow (Anacardiaceae). Dalše serbske mjeno je kisałowc.
Wobsah |
[wobdźěłać] Wopisanje
Kisałowy sumak je kerk, kotryž docpěwa wysokosć wot 3 hač 6 m.
Młode hałuzy su husto somotowje kosmate. Łopjena docpěwaja dołhosć wot 50cm a wobsteja z maksimalnje 31 pjerkatych łopješkow. Łopjena su w nazymje oranžowe abo šarlachčerwjene.
Kćěje wot junija hač julija. Muske a žónske kwětnistwa steja na rozdźělnych rostlinach. Kćenja docpěwa wulkosć wot 5 mm a steja w pakićach, kotrež docpěwaja dołhosć wot 10 hač 20 cm.
Płody su seršćaće kosmate.
[wobdźěłać] Stejnišćo
Je w lěće 1629 z wuchodneje sewjerneje Ameriki do Europy přišoł. Je naročny pyšny kerk w parkach a zahrodźach, ale tež rosće wodźiwjeny na smjećowych městnach, železniskich nasypach a pustych płoninach.
[wobdźěłać] Rozšěrjenje
[wobdźěłać] Wužiwanje
[wobdźěłać] Žórła
- Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 428
- Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
- Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
- Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
- Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)