Dobra želbija
 |
|
| Dobra želbija (Salvia officinalis) | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukaryoty |
| Swět | Rostlinstwo |
| Euasteridy I | |
| porjad: | (Lamiales) |
| swójba: | Cycawkowe rostliny (Lamiaceae) |
| podswójba: | Nepetoideae |
| ród: | Želbija[1][2] (Salbia) |
| družina: | Dobra želbija |
| wědomostne mjeno | |
| Salvia officinalis | |
| L. | |
Dobra želbija (Salvia officinalis) je rostlina ze swójby cycawkowych rostlinow (Lamiaceae).
Wobsah |
Wopisanje [wobdźěłać]
Dobra želbija je kerk, kotryž docpěwa wysokosć wot 20 hač 70 (80) cm. Rostlina deleka wodrjewi, při rozrybowanju sylnje wonja a je zmjerzkokruta.
Łopjena [wobdźěłać]
Łopjena su owalne hač šěroko-lancetojte, zmoršćene a na křiž přećiwostejne. Wone njesu často dwaj małkej kónčkaj a su dołho stołpikate, słabje karbowane a na delnim boku pjelsćojte.
Kćenja [wobdźěłać]
Kćěje wot meje hač julija. Wioletne kćenja docpěwaja dołhosć wot 1,8 hač 2,5 cm a steja po štyrjoch hač po wósmjoch we wjacorych pozdatnych mutličkach. Hornja hubka je helmojta a nimale runa. Króna docpěwa dołhosć wot 17 hač 25 mm.
Stejnišćo [wobdźěłać]
Rostlina so plahuje a je rědko wodźiwi, wosebje na ćopłych połsuchich trawnikach.
Rozšěrjenje [wobdźěłać]
Pochadźa z regiona Srjedźneho morja, předewšěm z Španiskeje, sewjerneje Afriki a Balkana.
Wužiwanje [wobdźěłać]
Nóžki [wobdźěłać]
- ↑ Prawopisny słownik, Hornjoserbski słownik, ISBN 3-7420-1920-1, strona 672
- ↑ W internetowym słowniku: Salbei
Žórła [wobdźěłać]
- Botanica, Einjährige und mehrjährige Pflanzen, Über 2000 Pflanzenporträts, ISBN 978-3-8331-4469-1, strona 768 (něm.)
- Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 314 (něm.)
- Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 242 (něm.)
- Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
- Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
- Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
- Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
