Bahnowa syćawka
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
 |
|
| Bahnowa syćawka (Eleocharis palustris) | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukaryoty |
| Swět | Rostlinstwo |
| Monokotyledony Commelinidy |
|
| porjad: | (Porjad) |
| swójba: | Cachorowe rostliny (Cyperaceae) |
| ród: | Syćawka[1] |
| družina: | Bahnowa syćawka |
| wědomostne mjeno | |
| Eleocharis palustris | |
| (L.) Roem. & Schult. | |
Bahnowa syćawka (Eleocharis palustris) je rostlina ze swójby cachorowych rostlinow (Cyperaceae).
Wobsah |
Wopis [wobdźěłać]
Bahnowa syćawka docpěwa wysokosć wot 5 hač do 100 cm. Rostlina ma podzemske wotnožki.
Stołpik je prosty, kruty a běłozeleny. Wón docpěwa tołstosć wot 1 hač 4 mm a je bjezłopjenaty a kulojty.
Stwjelco njese nakónčnu kłósku.
Kćenja [wobdźěłać]
Kćěje wot meje hač do awgusta. Kłóski wobsteji z 20 hač 30, dwusplažnych kćenjow a docpěwa dołhosć wot 5 hač 20 cm a so ženje wot nošneho łopješka přesahuje. Pluwizny stanu hač do zrałoty.
Stejnišćo [wobdźěłać]
Rosće w conach, kotrež so na suchi kraj přeměnjuja, na mokrych łukach, w hrjebjach, we wutkatych rohodźinach a w rěznych bahnach.
Rozšěrjenje [wobdźěłać]
Rostlina je cirkumpolarnje rozšěrjena.
Wužiwanje [wobdźěłać]
Nóžki [wobdźěłać]
Žórła [wobdźěłać]
- Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 404 (něm.)
- Seidel/Eisenreich: BLV Bestimmungsbuch Blütenpflanzen, ISBN 3-405-13557-5, strona 244 (něm.)
- Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
- Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
- Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
- Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
