Žołty hórkowc

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije

Dźi do: Nawigacija, Pytać
Žołty hórkowc
Gentiana lutea 230705.jpg
systematika
Domena Eukarioty
Swět Rostlinstwo
klasa: (Rosopsida)
podklasa: (Asteridae)
porjad: (Gentianales)
swójba: Hórkowcowe rostliny (Gentianaceae)
ród: Hórkowc (Gentiana)
družina: Žołty hórkowc
wědomostne mjeno
Gentiana lutea
L.

Žołty hórkowc (łaćonsce Gentiana lutea) je rostlina ze swójby hórkowcowych rostlinow (łaćonsce Gentianaceae).

Wobsah

[wobdźěłać] Wopisanje

Žołty hórkowc je 50 hač 140 cm wysoka, šěrozelena, sylna wjacelětna zelišćowa rostlina. Łopjena su přez křiž napřećostejne a maja pječ hač sydom wobłukojte nerwy. Złotožołty, stołpikate kćenja steja w třojo- hač dźesaćikćenjowym njeprawym wokołku, kotrež w pažach wysokołopjenow rostu.

Rostlina rosće jara pomału a kćenje hakle ze dźesać lětami, móže so pak 40 hač 60 lět stari. Kćenja su přirunajo z druhimi encianowymi družinami jara jednory tworjene. Nektar so wotamknjenje poskićuje.

Symjenja waža jenož něhdźe 0,001 g a so přez wětr rozšěrjuja. Kóžda rostlina płodźi něhdźe 10000 symjenjow.

[wobdźěłać] Stejnišćo

Žołty hórkowc je wapnolubowacy a preferuje pastwišća, blokowe a wulke hona wot dólneho městna hač we wysokosći wot 2500 m NN, kotrež znajmjeńša nachwilnje włóžne a njekrute su.

[wobdźěłać] Rozšěrjenje

Tuta družina je w Alpach a druhich hórstwa wot srjedźneje a južneje Europy rozšěrjena.

Žołty hórkowc (G. lutea), ilustracija

[wobdźěłać] Wužiwanje

[wobdźěłać] Žórła

  • Aichele, D., Golte-Bechtle, M.: Was blüht denn da: Wildwachsende Blütenpflanzen Mitteleuropas. Kosmos Naturführer (1997)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
Commons


Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije