Šwižna rězna

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Šwižna rězna
CarexAcuta.jpg
Šwižna rězna (Carex acuta)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Monokotyledony
  Commelinidy
porjad: (Poales)
swójba: Cachorowe rostliny (Cyperaceae)
ród: Rězna[1][2] (Carex)
družina: Šwižna rězna
wědomostne mjeno
Carex acuta
L.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg

Šwižna rězna (Carex acuta; syn. C. gracilis) je rostlina z podroda wšelakokłóskatych rěznow ze swójby cachorowowych rostlinow (Cyperaceae).

Wopis[wobdźěłać]

Šwižna rězna docpěje wysokosć wot 40 hač do 150 cm. Stwjelco je wótro třihranite a hrube.

Na spódku stejace póšwy su błyšćace brune. Łopjena docpěja šěrokosć wot 5 hač do 10 mm a dołhosć wot hač do 150 cm.

Kćěje wot meje hač do junija. 3-6 žónskich kłosow docpěje dołhosć wot 2 hač do 10 cm. Wótre hadźicy su njejasne pyskate a docpěja dołhosć wot 3 mm. Delnje nošne łopješko daloko kwětnistwo přesahuje.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Rosće na brjohach, na mokrych łukach, w přiliwowych wužłobinach.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Wužiwanje[wobdźěłać]

Podobna družina[wobdźěłać]

  • Bahnowa rězna (Carex acutiformis) docpěje wysokosć wot 30 hač do 120 cm. Šěrozelene łopjena docpěja šěrokosć wot 5 hač do 10 cm. Delnje póšwy su sylnje syćonićkojte. Kłosy docpěja dołhosć wot 2 hač do 8 cm. Žónske hadźicy su pyskate a docpěja dołhosć wot 4 hač do 5 mm. Rosće na mokrych łukach, na brjohach a w łuhojtych hrjebjach.

Nóžki[wobdźěłać]

  1. Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 421.
  2. W internetowym słowniku: Segge

Žórła[wobdźěłać]

  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 414, z wědomostnym mjenom Carex gracilis (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Eksterne wotkazy[wobdźěłać]

Commons
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije