Łučna křižnička

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Łučna křižnička
Polygala vulgaris 290504.jpg
Łučna křižnička (Polygala vulgaris)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Rosidy
Eurosidy I
porjad: (Fabales)
swójba: Křižničkowe rostliny (Polygalaceae)
ród: Křižnička[1] (Polygala)
družina: Łučna křižnička
wědomostne mjeno
Polygala vulgaris
L.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg

Łučna křižnička (Polygala vulgaris) je rostlina ze swójby křižničkowych rostlinow (Polygalaceae).

Wopis[wobdźěłać]

Łučna křižnička je trajne zelo, kotrež docpěwa wysokosć wot 5 hač 20 cm.

Kćenja[wobdźěłać]

Kćěje wot meje hač awgusta. Kič je spočatnje zawalita, pozdźišo podlěšena. Kćenja su módre abo fijałkojte, rědko róžojte abo běłe. Bóčne kćenjowe křidleška docpěwaja dołhośc wot 6 hač 8 mm.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Rosće na suchich trawnikach, nad silikatowej kamjeniznu, na holach, pućowych kromach a w skłoninach. Preferuje bazochudych, kisałych podach.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Wužiwanje[wobdźěłać]

Nóžki[wobdźěłać]

  1. Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 220.

Žórła[wobdźěłać]

  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 238 (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Eksterne wotkazy[wobdźěłać]

Commons

Łučna křižnička. W: FloraWeb.de. (něm.)

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije