Łažawy zběhowc
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
| Łažawy zběhowc (Ajuga reptans) | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukarioty |
| Swět | Rostlinstwo |
| podklasa: | (Asteridae) |
| porjad: | (Lamiales) |
| swójba: | Cycawkowe rostliny (Lamiaceae) |
| podswójba: | Ajugoideae |
| ród: | Zběhowc[1][2] (Ajuga) |
| družina: | Łažawy zběhowc |
| wědomostne mjeno | |
| Ajuga reptans | |
| L. | |
Łažawy zběhowc (Ajuga reptans) je rostlina ze swójby cycawkowych rostlinow (Lamiaceae).
Wobsah |
[wobdźěłać] Wopisanje
Łažawy zběhowc je trajne zelo, kotrež docpěwa wysokosć wot 7 hač 30 cm. Rostlina ma nadzemske wuběžki.
Stołpik je štyrihranity.
Łopjena su w křižu přećiwostejne, cyłokromne abo njejasnje zubate, rozpjeršenje kosmate. Hornje łopjena su něhdźe tak dołhe kaž kćenja. Spódnje łopjena su dołho stołpikate.
Kćěje wot meje hač awgusta. Kćenja docpěwaja dołhosć wot 1 hač 1,5 cm a steja po dwěmaj hač po šěsćoch w rozporach hornich łopjenow. Hornja hubka je mólička, zo to tak wupada jako by falowała. Króna je módra abo čerwjenojta a docpěwa dołhosć wot 10 hač 15 mm.
[wobdźěłać] Stejnišćo
Rosće na łukach, trawnikowych płoninach, w kerčinach, lěsach a mjezach.
[wobdźěłać] Rozšěrjenje
Rostlina je w nimale cyłej Europje rozšěrjena.
[wobdźěłać] Podobna družina
- Jehłancojty zběhowc (Ajuga pyramidalis) nima wuběžki a ma łopješka w kwětnistwje, kotrež su něhdźe dwójce tak dołhe kaž kćenja.
[wobdźěłać] Noty
- ↑ Prawopisny słownik, Hornjoserbski słownik, ISBN 3-7420-1920-1, strona 648
- ↑ W internetowym słowniku: Günsel
[wobdźěłać] Žórła
- Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 316 (něm.)
- Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 240 (něm.)
- Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
- Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
- Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
- Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)