Łažawa žołtnica
| Łažawa žołtnica (Lysimachia nummularia) | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukarioty |
| Swět | Rostlinstwo |
| Asteridy | |
| porjad: | (Ericales) |
| swójba: | Kropačkowe rostliny (Primulaceae) |
| podswójba: | Myrsinowe rostliny (Myrsinoideae) |
| ród: | Žołtnica[1] (Lysimachia) |
| družina: | Łažawa žołtnica |
| wědomostne mjeno | |
| Lysimachia nummularia | |
| L. | |
Łažawa žołtnica (Lysimachia nummularia) je rostlina ze podswójby myrsinowych rostlinow (Myrsinoideae) znutřka swójby kropačkowych rostlinow (Primulaceae).
Wobsah |
[wobdźěłać] Wopis
Łažawa žołtnica je trajne zelo, kotrež docpěwa wysokosć wot 10 hač 50 cm.
Stołpiki su ležace a w delnim dźělu korjenja.
[wobdźěłać] Łopjena
Łopjena su kulojte hač owalne, přećiwostejne a tupe. Wone za čas zymy su zelene a docpěwaja wulkosć wot 3 cm.
[wobdźěłać] Kćenja
Kćěje wot meje hač julija. Złotožołte kćenja steja na dołhich stołpikach w rozporach sredźnych łopjenow, docpěwaja šěrokosć wot 1 hač 2 cm a njesu pjeć kónčki. Keluškowe kónčki su wutrobojte, mjeztym zo króny su złotožołte, často čerwjenje dypkate a docpěwaja wulkosć wot 1 hač 2,5 cm.
[wobdźěłać] Pódowy kryčk
Rostlina wutwori wulke přestrjency a so hodźi jako pódowy kryčk w zahrodach.
[wobdźěłać] Stejnišćo
Rosće na tučnych łukach, włóžnych łukach, pastwach, w zahrodnach, na brjóhach, w hrjebjach, łučinowych lěsach a na pućowych kromach. Preferuje skerje włóžne, wutkate a bazowe pódy na wotewrjenych stejnišćach.
[wobdźěłać] Rozšěrjenje
Rostlina je w nimale Europje rozšěrjena, ale faluje w regionje Srjedźneho morja.
[wobdźěłać] Wužiwanje
[wobdźěłać] Nóžki
- ↑ Prawopisny słownik, Hornjoserbski słownik, ISBN 3-7420-1920-1, strona 675
[wobdźěłać] Žórła
- Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 132 (něm.)
- Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 276 (něm.)
- Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
- Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
- Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
- Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)