Čerwjena jahlička

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Čerwjena jahlička
Harig vingergras detail plant (Digitaria sanguinalis).jpg
Čerwjena jahlička (Digitaria sanguinalis)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
porjad: (Poales)
swójba: Słódke trawy (Poaceae)
podswójba: Panicoideae
tribus: Paniceae
ród: Jahlička[1] (Digitaria)
družina: Čerwjena jahlička
wědomostne mjeno
Digitaria sanguinalis
(L.) Scop.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg

Čerwjena jahlička (Digitaria sanguinalis) je rostlina ze swójby słódkich trawow (Poaceae).

Wopis[wobdźěłać]

Čerwjena jahlička je jednolětna rostlina, kotraž docpěje wysokosć wot 10 hač 60 cm. Cyła rostlina je zwjetša čerwjenje přeběžana.

Łopjena su kosmate a docpěja šěrokosć wot 5 hač 10 mm.

Kćěje wot julija hač oktobra. Kłosy so rozepěraja a su jara wuske a wusko linealne. Kłóski docpěja dołhosć wot něhdźe 1 mm a su wótre. 3-12 dołhich kłosow kaž porsty ruki při sebi steji.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Rosće na rolach, w zahrodach, na winicach, pućach a plestrowych škałobach. Ma radšo suche, wutkate pódy na ćopłych stejnišćach.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Rostlina je w Europje rozšěrjena.

Wužiwanje[wobdźěłać]

Za čas romskeho mócnarstwa bě w južnej Europje běžna žitna rostlina. W juhowuchodnej Europje hač do 19. lětstotka plahowachu a krupy ze zorna zhotowachu. Dźensa we regionach z plahowanjom wina jako njerodź płaći, ale w Americe je picowa trawa.

Nóžki[wobdźěłać]

  1. Jurij Kral: Serbsko-němski słownik hornjołužiskeje serbskeje rěče, Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2003, ISBN 3-7420-0313-5, str. 127.

Žórła[wobdźěłać]

  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 396 (něm.)
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 444 (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Eksterne wotkazy[wobdźěłać]

Commons
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije