Čećikaty dub

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije

Dźi do: Nawigacija, Pytać
Čećikaty dub
Koeh-118.jpg
Čećikaty dub (Quercus petraea)
systematika
Domena Eukarioty
Swět Rostlinstwo
wotrjad: (Magnoliophyta)
klasa: (Rosopsida)
podklasa: (Rosidae)
porjad: (Fagales)
swójba: Bukowe rostliny
(Fagaceae)
ród: Dub[1][2] (Quercus )
družina: Čećikaty dub
wědomostne mjeno
Quercus petraea
(Mattuschka) Liebl.
Projektowa strona Wikipedija:Projekt za botaniku
Wobdźěłać

Čećikaty dub[1][3] (Quercus petraea, Syn.: Q. sessilis, Q. sessiliflora) je štom ze swójby bukowych rostlinow (Fagaceae). Dalše serbske mjeno je chrast.

Wobsah

[wobdźěłać] Wopisanje

Čećikaty dub je štom, kotryž docpěwa wysokosć wot 35 (40) m.

Zdónk je chětro runy hač do króny.

Łopjena maja 4-6 tupych lapow, na spódku bjez wuškow. Wone docpěwaja dołhosć wot 8 hač 16 cm. Jich stołpik je wjace hač 1 cm dołhi.

Kćěje w meju. Kćenja so z lisćom jewja. Muske kćenja steja w mickach.

Płódnistwo je zwjetša sedźace. Žołdź po jednej štwórćinje w płodowym kelušku sedźi a docpěwa dołhosć wot 2 hač 3 cm.

[wobdźěłać] Stejnišćo

Rosće w lisćowych měšanych lěsach, wosebje hłubokich a srjedźnych połoženjow.

[wobdźěłać] Rozšěrjenje

[wobdźěłać] Wužiwanje

[wobdźěłać] Podobna družina

  • Mjechki dub (Quercus pubescens) ma móškaty delni bok łopjenow. Rosće w wosebje ćopłych lěsach.

[wobdźěłać] Noty

  1. ↑ 1,0 1,1 Prawopisny słownik, Hornjoserbski słownik, ISBN 3-7420-1920-1, strona 104
  2. ↑ W internetowym słowniku: Eiche
  3. ↑ W internetowym słowniku: Traubeneiche

[wobdźěłać] Žórła

  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 432 (něm.)
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 398 (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije